به گزارش پایگاه خبری سلام بازار،، در عصر حاضر، صنعت جهانی رایانش با یک چالش بنیادین روبروست و محدودیتهای فیزیکی تراشههای سیلیکونی و مصرف انرژی سرسامآور هوش مصنوعی، دانشمندان را به جستوجوی جایگزینهایی فراتر از معماریهای سنتی واداشته است. در این میان، حوزهای نوظهور تحت عنوان «پردازش زیستی» یا «هوش ارگانوئیدی» (Organoid Intelligence) به کانون توجه مراکز تحقیقاتی پیشرو در جهان تبدیل شده است. برخلاف پردازندههای الکترونیکی، این فناوری بر پایه نورونهای زنده انسانی در محیط کشت آزمایشگاهی استوار است؛ ساختارهایی که با بازسازی شبکههای عصبی در مقیاس کوچک، از قابلیتهای بینظیر مغز انسان برای پردازش موازی و یادگیری با حداقل مصرف انرژی الهام میگیرند.
کارشناسان معتقدند که توسعه پردازندههای مبتنی بر سلولهای عصبی، میتواند «قانون مور» (Moore’s Law) را به چالش بکشد و تحولی شگرف در بهرهوری انرژی ایجاد کند؛ چرا که مغز انسان با وجود قدرت پردازش فوقالعاده، انرژی بهمراتب کمتری نسبت به سوپرکامپیوترهای فعلی مصرف میکند. اکنون ایران نیز در این عرصه جهانی، گامهای عملیاتی برداشته و توانسته است به دانش فنی کشت این شبکههای عصبی دست یابد؛ دانشی که مسیر را برای ساخت نسل آینده پردازندههای هوشمند هموار میکند.
در همین رابطه عطاءالله پورعباسی، دبیر ستاد توسعه علوم و فناوریهای شناختی، در گفتوگو با خبرنگار مهر، درباره فناوری مغز مصنوعی و وضعیت آن در ایران گفت: وقتی از فناوری مغز مصنوعی صحبت میکنیم، منظور این است که ما هماکنون به این توان و دانش فنی دست یافتهایم که بتوانیم سلولهای عصبی را در محیط کشت، خارج از بدن پرورش دهیم.
وی در تشریح مکانیسم این فناوری افزود: در این محیط کشت، این نورونها درست مانند فضای داخل مغز، با یکدیگر سیناپس تشکیل میدهند و یک شبکه عصبی میسازند که قابلیت یادگیری دارد. این فرایند، در واقع پایه و اساس توسعه پردازندههای کامپیوتری است که مبتنی بر سلولهای مغز کار میکنند.
